เพิ่งกลับมาจากปากช่องไม่กี่วัน เลยรีบมาอัพบล็อกก่อนที่จะลืมค่ะ

จุดเริ่มต้นของทริปนี้มาจากการที่พวกเราอยากไปเที่ยวที่ไหนใกล้ๆ
ก่อนที่ป๋อ เพื่อนคนนึงจะกลับออสเตรเลีย ทุกคนสุมหัวกันใน LINE
แล้วได้คำตอบว่า “ปากช่องกันเต๊อะ”
เพราะใกล้กรุงเทพฯ ขับรถไม่ถึงสามชั่วโมง 
เดินทางสะดวก (มีรถส่วนตัว หมดยุคนั่งรถทัวร์และขอลงข้างทางแล้ว) 
และเป็นสถานที่ที่เราคุ้นเคย ไปไหนไม่มีหลงชัวร์ (แน่ใจนะ)


จุดเริ่มต้นความหายนะมันเริ่มต้นตรงที่ เพื่อนทุกคนจะมาจากกรุงเทพฯ
ส่วนนิกกี้จะเดินทางจากบ้านไปปากช่อง
ความจริงเป็นคนเกลียดการนั่งรถนานๆ

เพราะนั่งแล้วไม่เคยนอนหลับ และวันต่อมาก็มักจะป่วย
แต่ครั้นจะนั่งเครื่องบินไปกรุงเทพฯ แล้วมาพร้อมเพื่อนก็เปลืองเงิน
ในใจก็คิดว่า บ้านเรามีรถไปถึงกรุงเทพฯ วีไอพีด้วย 300 กว่าบาทเอง
อาหารการกินพร้อม จองตั๋วเลยเหอะ รอบเช้าก็มี
ไม่ลำบากเท่าไหร่หรอก...มั้ง


มั้ง

มั้ง

ไม่เลยว่ะ

 

เช้าวันเสาร์ เวลา 07:50 น. รถบัสของบริษัท 407 ก็มารับผู้โดยสาร
และใช้เวลาเพียง 1 ชั่วโมงในการเข้าสู่จังหวัดอุดรธานี
ทุกอย่างเหมือนจะเป็นไปด้วยดี จนกระทั่งรถไปจอดหน้าบริษัท
และอัญเชิญผู้โดยสาร 4 คนรวมทั้งดิฉันลงไป เพื่อทำการเปลี่ยนรถ!!!
เป็นรถปรับอากาศชั้น 1 ที่สภาพเหมือนผ่านภัยน้ำท่วมมาแล้ว
เก่ากว่ารถปรับอากาศชั้น 2 หรือรถแดงที่ดิฉันนั่งเป็นประจำเสียอีก
ดีตรงที่แอร์เย็นและคนไม่แน่นมาก

แต่สิ่งที่เลวร้ายที่สุดคือ


ดิฉันท้องเสีย

 .............................................

................................................

...................................................

.........................................................

ควรลงรถมันตอนนี้ แล้วกลับบ้านไปนอนพักเลยดีมั้ย
กรูไม่ไหวแล้ววววววววววววว
 

เข้าไปพิมพ์คร่ำครวญในกรุ๊ปแชทของเดอะแก๊งใน LINE
ปรากฏว่านัชชิ เจ็บตาอย่างแรง ดูจากอาการแล้ว
ตาอักเสบ มีหนองไหลแน่นอน

แต่นางก็ยังมา ไม่มีหรอกยกเลิกทริปอะไร
ต้องอดทนสินะ ฮึบบบบบบบบบ

 

ตอนแรกจะจองตั๋วขากลับเลย เพราะทริปคือไปวันเสาร์กลับวันอาทิตย์
แต่อุ๋ยแนะนำว่า กลับกรุงพร้อมเพื่อน อยู่ต่ออีกสักวันค่อยกลับบ้านก็ได้นี่
การเชื่อเพื่อนเป็นลาภอันประเสริฐจริงๆ ค่ะ กราบอุ๋ยสองทีงามๆ
 

แกร่วรอที่อุดรธานีเกือบ 50 นาที รถถึงได้ออกเดินทางด้วยอัตราความเร็วที่...
ช้ามากสมกับสมรรถภาพของรถ ถึงจะอุ่นใจว่ารถไม่มีอาการซิ่งแหกโค้งแน่นอน
แต่...จะถึงปากช่องกี่โมงฟระ
และตอนนี้ก็สิบโมงกว่าแล้ว อาหารเช้ากรูล่ะคะ อาหารเช้ากรูอยู่ที่ไหน
 

สรุป ไม่มี เนื่องจากโดนลดเกรดรถเป็นป. 1
ดิฉันซึ่งเป็นผู้หญิงที่กินข้าวเหนียวสองห่อหมูปิ้งสิบไม้เป็นอาหารเช้า
พอมาเจอขนมปังหนึ่งชิ้นและน้ำเปล่าหนึ่งขวด
ก็อยากกินผ้าเย็นเข้าไปด้วยซะให้รู้แล้วรู้รอดไป
และพอมาถึงขอนแก่น ปรากฏว่า รถล็อคประตูไม่ให้คนลงค่ะ
คงกลัวผู้โดยสารลงไปแล้วขึ้นมาช้าเสียเวลากันหมด
ตอนนั้นอยากลงไปหารถใหม่ไฉไลกว่าเก่า เพราะปกติก็ทำแบบนั้น
แต่คิดถึงทฤษฎีวันแย่ๆ ที่ว่า ถ้าวันไหนเราทำอะไรก็ผิด ตกบันได  
ทำน้ำหก เจ้านายด่า อาหารไม่ย่อย วันนั้นก็จะผิดพลาดมันทั้งวัน
ก็เลยตัดสินใจอยู่บนรถต่อด้วยความอดทน
กรูไม่ปวดท้อง กรูไม่ค่อยหิว กรูไม่ปวดท้อง กรูไม่ค่อยหิว


หนึ่งชั่วโมงต่อมา ถึงอำเภอบ้านไผ่ รถไปจอดที่สถานีขนส่งตามระเบียบ
ประตูเปิดรับผู้โดยสารเพิ่ม ดิฉันพุ่งแทรกตัวลงไปแล้ววิ่ง 4x100
เพื่อไปซื้อหมูแผ่นหมูสวรรค์ห่อใหญ่ที่สุดแบบรีบๆ
จนเกือบโดนรถชนตายหน้าร้าน...
แต่กินไปหนึ่งชิ้นถ้วน เพราะกลัวอาหารท้องเสียกำเริบอีก 
กินไปก็ก่นด่าความโง่เง่าของตัวเองไป และพบว่า
ใครเข้าห้องน้ำแล้วไม่ปิดประตูวะเนี่ย กลิ่นมันออก!!!!!!
ใช่ค่ะ ได้นั่งที่นั่งที่ดีที่สุดในรถ ติดห้องน้ำ
วันนี้มันช่างยอดเยี่ยมจริงๆ

 

บ่ายสามโมงตรง พวกเราก็มาถึงจังหวัดนครราชสีมาหรือโคราช
รถไปจอดที่จุดรวมรถเพื่อให้ลงไปกินข้าวอย่างเป็นทางการ 
สภาพผู้โดยสารทุกคนกะปลกกะเปลี้ยอย่างเห็นได้ชัด 
ดิฉันถึงกับมือสั่นตอนเอาตั๋วรถไปแลกเป็นคูปองกินอาหาร
มือสั่นกว่าเก่า ตอนเห็นว่า คูปองมีมูลค่า 15 บาท

15 บาท

15 บาท ซื้ออะไรได้วะ

 

ตอบคือ ได้สิ ที่ร้านอาหารร้านเดียวที่รับคูปอง ซึ่ง #หน้าตาไม่น่ากินเลย
#แถมต้องเพิ่มเงินอีกอย่างน้อย 20 บาทถึงจะได้กินข้าวสักจาน
#ดิฉันซึ่งได้กินหมูแผ่นมาหนึ่งชิ้นถ้วน #เลยซัดข้าวมันไก่ไม่เอาหนังไปหนึ่งจาน
#แต่ลืมไปรึเปล่าว่าท้องเสีย #ไปสิงในห้องน้ำสะอาดอย่างสบายใจ

 

รถออกเดินทางต่อ ใกล้ความจริงแล้วเว้ยย
เว้ยยยย โทรหาเพื่อน บอกว่าน่าจะถึงประมาณ 4 โมงเย็น
เว้ยยยยยยยย รถเข้าไปจอดที่ไหนไม่รู้ หน้าตาเหมือนสุสานรถเมล์
ผู้โดยสารที่ปล่อยชีวิตตามยถากรรมอันเฮงซวยมาตลอดทาง
เริ่มออกอาการแล้วว่า จะจอดอะไรนักหนา
คำตอบคือ ที่นี่คืออู่ซ่อมรถ และมาซ่อมแอร์
ถามว่าแอร์เสียตรงไหน เย็นจนหนาวขนาดนี้
คำตอบคือ มันเย็นไม่ถึงตัวคนขับ (--“)


 

โทรไปบอกเพื่อนอีกรอบ ว่าเด็กรถยืนยันว่าซ่อมไม่เกินครึ่งชั่วโมง
เพื่อนๆ ที่ถึงปากช่องแล้วอยากจะขับรถมารับ
แต่ดิฉันไม่ยอม เพราะลำบากเพื่อนแน่ๆ
และตัวเองอาจจะไม่ปลอดภัยถ้าต้องแกร่วอยู่คนเดียว
ท่ามกลางสุสานรถทัวร์เป็นชั่วโมง ถึงจะไม่สวยก็เหอะ


40 นาทีผ่านไป แอร์เย็นสมใจคนขับ ออกเดินทางต่อ
จากนั้นดิฉันโทรศัพท์รายงานเพื่อนเป็นระยะๆ ว่า ถึงปากช่องแล้วนะ
เห็นเขื่อนลำตะคองแล้ว อีกกี่นาทีจะถึงจุดหมายปลายทาง
นั่นคือ Factory Outlet
สถานที่ช็อปปิ้งซึ่งอยู่ริมถนนมิตรภาพพอดี


แต่...แต่อีกแล้ว แต่จู่ๆ รถก็มาจอดข้างทาง เป็นสุมทุมพุ่มไม้
สังหรณ์ใจแปลกๆ ยังไงไม่รู้ แล้วเด็กรถก็มาเปิดประตูด้านหลัง
ตรงกับที่เรานั่งพอดี
วินาทีนั้นสติหลุดไปแล้ว แหกปากถามเสียงแหลมลั่นรถเลยว่า

“จะให้ลงตรงนี้เหรอคะ”
ผู้โดยสารทั้งคันรถหันมามอง เห็นหน้าก็รู้ว่าตื่นตระหนกเหมือนกรูสินะ

“อ๋อ เปล่าครับ คนขับรถปวดฉี่” (ประโยคนี้ผ่านการแปลเป็นไทยแล้ว)
ทำไมไม่เข้าห้องน้ำตั้งแต่อยู่ที่อู่ มัวทำอะไรอยู่วะคะ ห่ารากกกกกกกกกก


5 นาทีต่อมา ดิฉันก็มาถึงที่หมาย
ท่ามกลางเสียงปรบมือของคนทั้งรถที่ดิฉันมโนไปเองว่ามี
เวลาตอนนั้นคือ 18:00 น. สิริรวมแล้วดิฉันนั่งรถมา 10 ชั่วโมง!!!

 

10 รายละเอียดอื่นๆ ของทริป

  1. หลังจากเจอหน้าเพื่อนๆ แล้ว 10 ชั่วโมงนรกนั่นเหมือนเป็นการตื่นจากฝันร้าย
  2. ครั้งนี้พวกเราพักที่จุลดิศ ใกล้ๆ กับ Palio ถ้าใครไป แนะนำให้มีสเปรย์ปรับอากาศติดไปด้วย เพราะห้องอับมาก
  3. กิจกรรมยามค่ำคืนของพวกเราในทริปนี้ไม่ใช่การเล่นไพ่ แต่เป็นการอัพเดทเรื่องราวชีวิตพร้อมจิบแอลกอฮอล์เบาๆ สมเป็นสาววัยใกล้สามสิบ
  4. Flynow Outlet ที่เราไม่ได้ไปมานาน สินค้าน่าสนใจมากๆ แนะนำๆ
  5. อะไรคือการที่มอเตอร์ไซค์คันใหญ่แห่กันมาขับเสียงดังบรืนๆๆๆ ที่เขาใหญ่ มาอวดศักดาให้ช้าง ม้า เสือ กวาง ละอง ละมั่ง กูปรี โคไพร ควายป่า ว่างั้น
  6. น้ำนมข้าวโพดไร่สุวรรณ อร่อยจริง คิวยาวจัง ไปซื้อร้านอื่นก็ได้
  7. กะหรี่ปั๊บอร่อยสุดๆ ชื่อร้านพี่ปุ๊กอยู่ตรงเซอร์เจมส์ หมู่บ้านคนมีอันจะกิน
  8. เย็นวันอาทิตย์ รถติดเรือหาย
  9. สโลแกนประจำปากช่อง อาหารนานาชาติ อากาศดี มีสัตว์ให้ดู มีคอนเสิร์ตให้เสพ มีรีสอร์ทล้นหลาม
  10. และ Smoke House ร้านอาหารสวย บรรยากาศดี แต่ปิดกิจการหลังจากพวกเราไปเยี่ยมเยือนเพียงสามวัน พวกเรานี่เป็นตัวอาถรรพ์สินะ
 
 
ปิดท้ายทริปด้วยภาพของ Smoke House ยามค่ำคืน
 

Comment

Comment:

Tweet

มันมากครับ 555sad smile

#2 By kae on 2013-11-21 20:10

สิบชั่วโมง ทรหดอดทนน่าดู
( Hot! Hot! )

#1 By Nirankas on 2013-10-12 12:29