ได้ยินเสียงร่ำลือกันมานานแล้วว่า นิยาย 4 เล่มนี้ สนุกมากกกกกกกกก 
แต่ที่ไม่ได้อ่านซักที เป็นเพราะว่าร้านหนังสือแถวบ้านมันไม่มีน่ะสิ
ในที่สุด ก็ตัดสินใจสั่งซื้อมา...เฉพาะเล่ม 1
กะว่า ถ้าไม่สนุก ก็ปล่อยขายต่อมือสองไปละกันนะ

ผลปรากฏว่า คืนนั้นแหกขี้ตาอ่านจนตี 1 ไปได้ครึ่งเล่ม จนมือถือแบตหมดไม่รู้ตัว
ไม่ได้อ่านหนังสือแล้วรู้สึกตื่นเต้นมานานมากแล้วจนมาเจอเล่มนี้นี่แหละ

โชคดีที่ไม่กี่วันต่อมา ได้เข้าเมือง เลยไปหาซื้ออีก 3 เล่มที่เหลือ
เพราะใจร้อน ทนรอการสั่งซื้อไม่ไหวแล้ววววววววววววววว

จากนั้น ก็ใช้เวลาไม่กี่วันอ่านจนจบ
โดยเฉพาะเล่ม 4 ที่เราอ่านเพลินจนตี 4 กันเลยทีเดียว
แถมพออ่านจบ ยังรู้สึกอยากอ่านซ้ำอีกรอบ
เลยต้องเอาไปเก็บเข้าตู้หนังสือ เพราะรู้สึกว่าต้องทำอย่างอื่นบ้างแล้ว
ปกติเป็นคนจัดห้องตลอด ไม่เคยปล่อยให้รก
แต่ตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา นิกกี้ไม่เก็บห้องเลย 
เก็บผ้าที่ซักแล้วจากราว แต่ไม่มีอารมณ์เอาเข้าตู้ เลยกองเต็มเตียง
พอจะนอน ก็ไสมันไปอีกครึ่งนึงของเตียงแล้วก็นอนทั้งอย่างนั้น
ดีนะ ที่ยังอาบน้ำ สระผม และไม่เอาไปอ่านในที่ทำงาน

.......................................................................

หลังจากด้านบนเวิ่นเว้อออกนอกจักรวาลไป ก็วกเข้าเรื่องของเรากันดีกว่า
รีวิวครั้งนี้ จะลองเขียนตามแบบฟอร์มสมัยเรียนวิชาวรรณกรรม
ที่ต้องมีการวิเคราะห์องค์ประกอบทั้งหมดของนิยายเล่มนี้กันค่ะ
แต่สิ่งที่นิกกี้คิดและเขียน ใช่ว่าจะถูกต้องนะคะ 
เพราะห่างหาจากการรีวิวหนังสือแบบจริงจังไปหลายปีแล้ว
และขอเตือนว่า มีการสปอยล์เนื้อเรื่องแบบไม่เกรงใจคนยังไม่ได้อ่านแน่นอน


Plot หรือโครงเรื่อง
นิกกี้คิดว่าสิ่งที่ทำให้นิยายเรื่องนี้สนุกไม่ใช่โครงเรื่องหลักๆ เลยค่ะ
เพราะมาเฟีย เจ้าหนี้ ลูกหนี้ ฮ่องกง การทรยศ ธุรกิจผิดกฎหมาย แก้แค้น
มันก็เหมือนนิยายเรื่องอื่นๆ อีกเป็นร้อยเรื่องเลย
แต่สิ่งที่ทำให้มันสนุกจนเราต้องมาเขียนบล็อกมือสั่นอยู่เนี่ย
อยู่ที่โครงเรื่องรองๆ ค่ะ เพราะนางเอกติดหนี้ พระเอกเอาตัวไปใช้หนี้น่ะมีดาษดื่น
แต่เรื่องนี้ นางเอกนอนตู้คอนเทนเนอร์ตลอดเล่ม 1 
แถมทำงานส่งของตอนเช้า กลางวันทำงานร้านอาหารจีนในโรงเรียน
และมาใส่ชุดหมีทำงานก่อสร้างตึกใหม่ของบริษัทพระเอก
มีนิยายเล่มไหนทำแบบนี้บ้าง
หรือตอนพิเศษที่พระเอกความจำเสื่อม (สปอยล์นะ ขอเตือนอีกครั้ง)
นางเอกเรื่องอื่นทำอะไรคะ หนีค่ะ ให้พระเอกไปตามง้อ
แต่นาคไม่ทำค่ะ นางประกาศลั่นๆ ว่า 
"แค่จีบสามีตัวเองจะไปยากเย็นอะไรนักหนา"
และส่งดอกไม้มาทุกวัน มาเฝ้าจนพระเอกจะนอนแล้วโทรมาบอกราตรีสวัสดิ์
ถามว่าเสี่ยวไหม เสี่ยวมากถ้าคนทำเป็นหนุ่มน้อยม.ต้น
แต่พอเป็นนาคทำ เราน้ำตาไหลแทนพระเอกเลย
เพราะฉะนั้น แค่เห็นโปรยปกหลังว่านางเอกต้องมาใช้หนี้มาเฟีย
แทนพ่อกับพี่สาวที่หนีไป ก็อย่าเพิ่งเบ้ปากใส่ Cubic ซะก่อนนะคะ ^^


Character หรือตัวละคร
สิ่งที่นิกกี้คิดว่าโดดเด่นที่สุดในนิยายเรื่องนี้คือตัวละคร โดยเฉพาะนางเอกค่ะ

ฤทัยนาค - ขึ้นแท่นนางเอกที่เรารักที่สุดเทียบเท่ามาคิโนะ ซึคุชิ จาก F4
และโนดะ เมกุมิ จาก Nodame ไปเลยค่ะ (สังเกตว่ามีแต่นางเอกการ์ตูน)
นางเอกคนนี้ไม่สวยเลย รูปร่างก็ธรรมดา เป็นสาวไทยที่ถือว่าตัวใหญ่
เพราะนิกกี้ก็สูง 168 เซ็นติเมตร 
และน้ำหนักที่ผอมที่สุดในชีวิตคือ 55 เหมือนกันเป๊ะ
แต่สมอง...จะมีใครไปสู้นาคได้เล่า ไอคิว 153 เชียวนะ
แต่สิ่งที่ชอบในตัวนาคที่สุดไม่ใช้ความฉลาดเลยค่ะ 
เพราะถึงจะอวยนิยายเรื่องนี้มาก แต่บางครั้งเราก็รู้สึกว่า
คนเขียนพยายามให้นาคดูฉลาดไปในบางจุด
แม้ไม่ถึงกับใช้คำว่ายัดเยียด แต่ถ้าใครที่อ่านนิยายนางเอกฉลาดมาเยอะ
จะรู้สึกว่า ในบางจังหวะ นาคไม่ถึงขั้นใช้คำว่า "ฉลาด" หรือ "เก่ง"
แต่สิ่งที่ทำให้เรารักนาคคือ นิสัยทั้งหมดที่นาคเป็นค่ะ
เหมือนเด็กๆ ในบางครั้ง ใจดี ไม่โกรธเกลียดใคร 
ช่างสังเกตสิ่งรอบตัว ปรับตัวเข้ากับทุกอย่างได้เหมือนกิ้งก่า 
และถึงจะฉลาดมากขนาดไหน นาคก็เป็นคนรับรู่้ความรู้สึกคนรอบข้างได้ช้ามาก
คือคนแต่งทำให้เรารู้สึกกับนาคเหมือนที่หลานเซ่อรู้สึกเลยค่ะ 
ว่ารัก รักมาก รักจนคลั่งไคล้ 
ทุกเหตุการณ์ เราไม่รู้สึกเลยว่านาค "งี่เง่า" หรือ "ดันทุรัง"
แม้แต่ตอนที่ไปช่วยคนที่ไม่สมควรช่วยหลายๆ คน

หลินหลานเซ่อ - ทำไมถึงชอบพระเอกผมยาวกันหว่า
ส่วนตัวชอบผู้ชายผมสั้นๆ น่ะค่ะ พอบรรยายว่าพระเอกผมยาว
เลยนึกหน้าตัวละครไม่ออกเท่าไหร่ 
นึกออกแต่คนที่เล่นเป็นอีริค ใน True Blood ที่เหมาะจะเป็นเดนิสมากกว่า
ส่วนตัวมองว่าบุคลิกหลานเซ่อคล้ายพระเอกนิยายมาเฟียทั่วไป
ที่เย็นชา เงียบขรึม อ่อนโยนกับนางเอกคนเดียว
แต่นักเขียนมีวิธีการเติมอะไรให้พระเอกดูสมจริงมากยิ่งขึ้น
เช่น การลงโทษลูกน้องที่ปล่อยให้นาคโดนลักพาตัว 
โดยเฉพาะฉากแก้แค้นตัวร้ายในเล่ม 4 ที่โหดเหี้ยมมากกกก
คือเรารู้สึกเลยว่า นี่คือมาเฟียจริงๆ เจ้าพ่อจริงๆ ไม่แบ๊วเหมือนนิยายเล่มอื่น
แต่ก็ยังไม่ได้โหดร้าย (และเท่) เหมือนเจ้าพ่อใน God Father หรอกนะคะ

แดนนี่ ทาร์เปีย - ตัวละครรองที่หลายๆ คนน่าจะชอบ
อ่านเจอแดนนี่ครั้งแรก นึกถึงน้องอเล็กซ์ เรนเดลขึ้นมาทันที
หมาหวงก้างในสายตาหลานเซ่อและเพื่อนสนิทที่สุดในชีวิตของนาค
สั้นๆ คือแดนนี่เป็นคนปากจัดและกวนทรีนได้ใจเรามากค่ะ
เป็นคนที่ทำให้บรรยากาศเครียดๆ คลี่คลาย
ทั้งยังเป็นทั้งกาวใจและน้ำกรดให้ความสัมพันธ์ของพระนางในเวลาเดียวกัน
ถ้าเขารักกันดี แดนนีจะมาแกล้งพูดให้นาครู้สึกวิตก
แต่พอนาคมีปัญหา แดนจะรีบแจ้นมารายงานพระเอกอย่างรวดเร็ว
จนเรานึกอยากให้นักเขียนแต่งเรื่องของแดนนี่ขึ้นมาจริงจัง

เฟ่ยจงซิน - เราชอบตัวละครนี้จังเลย อยากให้พี่กิก ดนัย เล่นจัง
สิ่งหนึ่งที่ชอบที่สุดใน Cubic คือ การ keep character ของตัวละครให้สม่ำเสมอ
โดยเฉพาะคนอย่างจงซิน ถ้าตอนจบเกิดไปปิ๊งกับสาวสวยในเรื่องแล้วได้คู่กันนี่
มีปานิยายทิ้งแน่นอน เพราะมันไม่ช่ายยยยย...
เพราะถึงใจเราแอบอยากให้จงซินมีคู่กับเขาบ้าง แต่เขาไม่ได้ถูกเลี้ยงมาอย่างปกติ
เขาถูกฝึกให้เป็นมือขวาของท่านประธานเท่านั้น
เพราะฉะนั้น จงซินเป็นแบบนี้น่ะดีแล้ว
และตอนที่พระเอกความจำเสื่อม และเผลอเอาใบหย่าปนไปกับเอกสารอื่นๆ 
แทนที่จงซินจะเอามาคืน เพราะพระเอกไม่ได้สั่งเรื่องนี้
เขากลับเรียกให้นาคมาเซ็นและให้ลูกน้องไปบอกหลานเซ่อว่า
เอาใบหย่าให้นาคเซ็นแล้วนะ จนหลานเซ่อวิ่งตาตั้งมาฉีกใบหย่าทิ้งแทบไม่ทัน
คนอื่นๆ มองว่า จงซินทำได้ไง สมกับเป็นคนไม่มีหัวจิตหัวใจจริงๆ
คิดถึงแต่ผลประโยชน์ของฉายหงกรุ๊ปเท่านั้น
แต่เรากลับมองว่า ลูกน้องที่เก่งที่สุดของหลานเซ่อทำนอกคำสั่งครั้งแรก
ก็เพื่อให้เจ้านายของเขาฟื้นคืนความทรงจำได้สักที
(เอ๊ะ หรือเรามองจงซินในแง่ดีเกินไปฟระ)

เหม่ยจิง - ใครบอกว่าฉันเป็นนางร้าย
เป็นตัวละครที่น่ารักและน่าสงสารที่สุดเลยค่ะ เราชอบเธอมากๆ
จนอยากให้สุดท้ายแล้ว เธอสามารถมีคนใหม่ที่รักเธอได้เหมือนที่เธอรักหลานเซ่อ

นันทกา, มีนา, หยางไป๋ซิง - ถ้าอยู่เรื่องอื่น พวกเธอเป็นนางเอกไปแล้วว
สิ่งที่แสดงให้เห็นว่าคนเขียนจงใจประชด หรือพยายามออกนอกลู่นิยายมาเฟียให้มากที่สุด 
อยู่ที่ตัวละครสามตัวนี้เลยค่ะ
สิ่งที่ทั่งสามคนมีเหมือนกันคือ ความสวย บริสุทธิ์ อ่อนโยน ไร้เดียงสา
เริ่มกันที่นันทกา ตัวขัดดอกหมายเลขหนึ่ง ถ้าเป็นเรื่องอื่น นันทกาต้องเป็นนางเอก
แต่เรื่องนี้ เป็นได้แค่พี่สาวนางเอกค่ะ แต่โชคดีที่นันทการักน้องสาวมาก
และมองโลกแห่งความเป็นจริงว่า ผู้ชายที่เธอปิ๊ง รักน้องสาวตัวเอง
เธอก็สามารถตัดใจได้อย่างไม่เจ็บปวดนัก และได้กลับไปใช้ชีวิตคนปกติ
ส่วนมีนานั้นดูจะโชคดีกว่า (เหรอ) ที่ได้เป็นนางเอกในชีวิตจริงของเพ่ยอิง
มาเฟียแห่งฉายหงกรุ๊ปอีกคน แต่เราแอบนึกต่อไปว่า
ถ้าวันหนึ่ง เพ่ยอิงไม่สามารถคุ้มครองมีนาได้ เธอจะมีชะตาชีวิตอย่างไรหนอ
ส่วนไป๋ซิงนั้น รวมครบสูตรนางเอกในนิยายมาเฟียสแตนดาร์ดไว้ในตัว
ทั้งสวยงาม อ่อนหวาน อ่อนไหวง่ายจนดูเปราะบางเหมือนแก้ว 
และสุดท้าย ความอ่อนไหวต่อความรักของเธอก็ชักจูงเธอไปในทางที่ผิด
จนชีวิตเธอกับครอบครัว (เกือบ) พังทลาย
และเพราะนาค ที่ทำให้เธอยังมีชีวิตรอดไปเริ่มต้นใหม่ได้อีกหน


Point of View หรือมุมมองการเล่าเรื่อง
มุมมองการเล่าเรื่องแบบนี้เราเรียกว่า God of View ค่ะ
มุมมองของพระเจ้า เพราะเรารู้ความรู้สึกนึกคิดของแทบจะทุกตัวละครหลัก
ไม่ว่าจะเป็นฤทัยนาค หลานเซ่อ แดนนี่ ต้าห่าย
แต่ที่ทำให้สนุกก็คือ ตัวละครหลักอย่างฤทัยนาค.............. 
แทบจะไม่รู้ความรู้สึกของใครเลย!!!
ตอนพระเอกตอบคำถามว่าคนที่ชอบคือ "ฤทัยนาค" ก็คิดว่าเขาเรียกชื่อเธอเฉยๆ
ไม่รู้เลยว่า แดนนี่แอบรักเธอเกินคำว่าเพื่อน (นิดหน่อย) จนกระทั่งวันแต่งงาน
คนอ่านก็อ่านไปจิกเท้ากันไปสิคะว่า
"เมื่อไหร่จะรู้ เมื่อไหร่จะดูออก เมื่อไหร่จะรักตอบ" สักที
 


Setting หรือฉาก
ฉากส่วนใหญ่เกิดขึ้นที่ฮ่องกงค่ะ ซึ่งนิกกี้อินเป็นพิเศษ
เพราะเป็นประเทศที่ไปมาแล้ว 6 ครั้ง เดินเองนั่งรถไฟเองจนปรุ
แต่ละย่านที่พูดถึงเราเลยนึกภาพออกทันทีว่ามันอลังการสุดลูกหูลูกตายังไง
แต่ละตรอกซอกซอยมันลึกลับซับซ้อนขนาดไหน
ย่านเหยามาเต๊ยอยู่ตรงไหน ตึกอพาร์เมนต์โทรมๆ หน้าตาเป็นไง
รีพัลส์เบย์กับวิกตอเรียพีคมันไกลกันขนาดไหน
แต่แนะนำอย่างหนึ่งเวลาอ่านนิยายที่มีฉากต่างประเทศ แล้วอินจัดๆ
เรามักจะเปิดกูเกิ้ลแม็พเพื่อดูสภาพภูมิประเทศกันเลยทีเดียว 
เพราะอ่านแล้วจะได้เข้าใจมากยิ่งขึ้น

Writing Style หรือสไตล์การเขียน
อันนี้เป็นหัวข้อที่เราเพิ่มมาเองค่ะ
สิ่งที่เราคิดว่าเป็นจุดด้อยอันดับหนึ่งของนิยายเรื่องนี้เลยก็คือ
ภาษายังไม่ค่อยสละสลวยเท่าไหร่ 
นี่ยังไม่นับพิสูจน์อักษรตกๆ หล่นๆ หลายจุดด้วยนะ
ทำให้บางคนเลยพาลไม่ชอบเรื่องนี้ไปเลย ซึ่งเราเข้าใจนะ
แต่เราไม่ได้คาดหวังอะไรมากนักกับเรื่องนี้ เลยพยายามมองข้ามๆ ไป
ผลที่ได้คือ ความสนุกสนานสุดๆๆๆๆๆๆ
และยกตำแหน่งให้เป็นหนังสือที่เราชอบที่สุดของปีนี้ไปเลย (รีบไปมั้ย)

......................................................................................

ช่างเป็นรีวิวหนังสือที่ยาวเหยียดจริงๆ
ขอบพระคุณทุกคนที่อุตส่าห์อ่านจนจบนะคะ
ใครเห็นด้วยไม่เห็นด้วย คอมเมนท์กันได้เลยจ้า





 

Comment

Comment:

Tweet

Hot! Hot! Hot! Hot!


ได้เจอหนังสือที่อ่านสนุกทั้งที..

จะเป็น feel ว่า ไม่อยากให้จบเลย

มีอีกไหมอย่างนี้555+^^

ผมจะรู้สึกอะไรประมาณนั้นconfused smile confused smile sad smile
ยาวมากอานตาเปียก
พระเอกผมยาวป้าช้อบชอบ

#1 By ปิยะ99 on 2014-01-25 19:30